سخنان پیام آور کربلاحضرت زینب(س) در مجلس یزیدبن معاویه
بسم الله الرحمن الرحیم
سپاس وستایش برای خدای جهانیان است. درود خدا بر نیایم
سالارپیامبران وخاندانش.راست گفت خدای سبحان، آن جا که فرمود:
[ثمَّ کانَ عاقبة الّذینَ أساء والسّوی أن کذّبوا بایاتِ اللهِ وَ کانوا بِها یَستَهزئونَ]
سپس فرجام آنان که که مرتکب گناه شدند،این بود که آیات خدا
رادروغ شمردند وبه تمسخرآن پرداختند.چه گمان کرده ای یزید؟
این که راه های زمین وآفاق آسمان را برما بستی وما را بسان
اسیران به این سو راندی، گمان می کنی که نشانگرخواری
ما نزد خدا وعزت وبزرگی تو نزد اوست؟کبرورزیدی، گردن فرازی
کردی وبه خود بالیدی وشادمان گشتی ازاین که دنیا به
تو روی آورده،کارها بر وفق مرادت شده وملک ما وحکومت
ما به سیطره ات در آمده است؟!
کجا با این شتاب ؟!آهسته تر یزید!فراموش کرده ای این فرموده ی
خداوند راکه:[وَ لا یَحسبَنَّ الذین کفروا إنَّما نُملی لَهم خَیرٌ لِاَنفسهم
إنّما نملی لهم لیزدادوا اِثماً وَ لهم عَذاب مُهین]
آنان که کفر ورزیدند،گمان نکنند که مهلت ما به سود آن هاست.
ما به آنان مهلت و فرصت می دهیم تا بر گناهانشان بیفزایند
وعذابی دردناک در انتظارآنان است.ای فرزند آزادشدگان که بر
آنان منت گذاشته شد! آیا این از عدالت است که زنان و
کنیزان تو در پرده باشند ودختران رسول خدا، اسیر و آواره؟
حجاب آنان را بدری، روی آنان را بگشایی، دشمنان، آنان را
ازشهری به شهری برند و روستایی وشهری بدانها چشم بدوزند
ونزدیک و دور و پست وشریف به تماشایشان بایستند در حالی که
نه از مردانشان سرپرستی مانده ونه از یاورانشان، مددکاری.
و چه توقع و انتظاری است از فرزندان آن جگرخواری
(منظور هند جگرخوار) که جگر پاکان را به دندان کشیده
وگوشتش از خون شهیدان روییده است؟!
و چگونه در عداوت باما شتاب نکندکسی که به ما به چشم
بغض وکینه وخشم و دشمنی می نگرد وبی هیچ حیا و پروایی
می گوید:« ای کاش پدرانم بودند واز شادمانی فریاد می زدند:
ای یزید! دست مریزاد!» و بی شرمانه بر لب و دندان
ابا عبدالله، سیدجوانان اهل بهشت، چوب می زند!
ای یزید! چرا چنان نگویی وچنین نکنی؟!
تویی که جراحت را به انتها رساندی و ریشه مان را بریدی
و خون فرزندان محمد(ص) وستارگان زمین از خاندان
عبدالمطلب را به خاک ریختی ویاد پدرانت کردی
و به گمانت آنان را فرا خواندی.
پس به زودی به آنان می پیوندی و به عاقبت آنان دچار
می شوی و آرزو می کنی که ای کاش لال بودی و آنچه گفتی،
نمی گفتی. و آرزو می کنی ای کاش فلج بودی و آن چه کردی،
نمی کردی.بارخدایا! حق ما را بستان واز ستمگران بر ما
انتقام بکش وخشم وغضب را برقاتلان ما وقاتلان حامیان ما جاری ساز.
قسم به خدا که ای یزید! تو پوست خود را دریدی و گوشت
خود را بریدی و به زودی بر رسول خدا وارد می شوی با
بارسنگینی از خون فرزندانش وهتک حرمت خاندان و بستگانش،
در آن جا که خداوند آشفتگی آنان را سامان می بخشد،خاطر
پریشان آن ها را جمع می کند و حقّشان را می ستاند.
[وَ لا تحسَبَنّ الذین قتِلوا فی سبیل الله أمواتاً بَل أحیاءٌ عندَ ربّهم یُرزقونَ]
وگمان مبرید آنان که در راه خدا کشته شدند،مرده اند، آنان زنده اند و در نزد
خداوندشان روزی می خورند.
و تو را همین بس که حاکم خداست. محمد(ص) دشمن توست و
جبرئیل پشتیبان او.وبه زودی آن که سلطنت را برای تو آراست و
تو را برگردن مسلمانان سوارکرد،خواهددیدکه ستمگران را چه
عقوبت وجایگاه بدی است وخواهیددیدکه
کدام یک از شما جایگاه بدتری دارید ولشکرناتوان تری.
و اگر چه روزگار، مرا با تو هم گفتار کرد ولی من همچنان تو را
حقیر می بینم و سرزنشت را لازم می شمرم و توبیخت را واجب می دانم.
ولی حیف که چشم هایمان اشکبار است وسینه هایمان آتش دار.
در شگفتم! و بسیار در شگفتم از این که بزرگ زادگان حزب خدا
به دست بردگان آزاد شده ی حزب شیطان، کشته شدند؟!
و از دست های شماست که خون ما می چکد و با دهان های شماست
که گوشت ما کنده می شود.مگر نه این گرگ ها بر گِرد آن بدن های
پاک و تابناک حلقه زده اند وکفتارها، آن ها را در خاک می غلتانند.
اگر اکنون غنیمت تو هستیم، به زودی غرامت تو
خواهیم شد.(در قیامت،در پیشگاه خدا باید جواب بدهی وزیان
همه چیز را پرداخت کنی) آن هنگام که هیچ چیز جز اعمال
خویش را با خود نخواهی داشت و خدایت به بندگان خویش ستم
نمی کند. و ملجأ و پناه من خداست و شکوه گاه من خداست.
پس هر مکری که می توانی بساز و هرتلاشی که می توانی بکن.
به خدا سوگندکه ریشه ی یاد ما را نمی توانی بخشکانی و وحی ما
را نمی توانی بمیرانی و دوره ی ما را نمی توانی به سر برسانی
وننگ این حادثه را نیز نمی توانی از خود برانی.
عقلت منحرف و محدود است و ایام حکومتت کوتاه و معدود
و جمعیتت پراکنده و مطرود. روزی خواهد رسید که منادی
ندا خواهد کرد:[ اَ لا لَعنة اللهِ عَلَی الظالمین ]
پس حمد وسپاس از آن خدای جهانیان است که برای اوّلمان
سعادت ومغفرت رقم زد وبرای آخرمان،شهادت و رحمت.
از خدا می خواهیم که ثوابشان را کامل کند و بر پاداششان
بیفزاید و ما را جانشینان شایسته ی آنان قراردهد؛ که او با محبت
و مهربان است و او برای ما کافی است و هم او بهترین پشتیبان ماست.
منبع: وبلاگ نامه پارس
